Mehmed Açar'ın Sergüzeşti
Beşin ikisi: Hayvani Çekicilik
Hemen pusulayı yeniden çevirdim, heyhat kırmızı ok döndü ve tekrar solumda durdu. Bu aptallık anımda kimsenin beni görmemiş olmasını diledim tekrar. Pusulamı etkisi altına alan inatçı bir güç olmalı. Bu sefer haritayı siyah çizgileri pusulanın iğnesiyle uyuşacak şekilde çevirdim. YAŞASIN. Harita yönüne kondu! Ben bir dahiyim! Seyirciler nerede, nerede alkış?
Aniden başımın üzerinden sıyırırcasına geçen kırmızı kafalı siyah bir kuş az öteye kondu. Uzun süren hareketsizliğime doğa tepki göstermeye başlamıştı anlaşılan. Acaba bu bir ağaçkakan mı? Daha önce hiç görmemiştim.
Bir kez daha haritama döndüm. Bir parkı andırıyordu, sadece ufacık görünüyor. Gerçeğinin 10 000'de biri olduğunu görebiliyordum: "Ölçek: 1 / 10 000. Haritayı kuzeyi gösterecek şekilde tuttum yüzümü gitmem gerekn yöne döndüm. Haritada geniş sarı alan dikkatimi çekti. "Sarı, ağaçsız açık alanı temsil eder" demişti adam. Başladığım noktadaki tarla olmalıydı burası. Tarlanın yanı sıra devam eden koyu kahverengi çizgi yol ve park alanıydı sanırım. Arabamın küçük bir resmini minik bir nokta olarak hayalimde çizdim. Haritada park alanının bana en uzak köşesinde başlayan ve dolanarak haritanın geri kalanını kat eden siyah kesikli çizgi uzun ve parçalara ayrılmış bir yılanı andırıyordu. Bu patika olmalı. Şimdi merak ettiğim bu lanet patikanın neresinde dikilip durduğum?
Devam
Bu hikaye Habib Baran tarafından "Adventures of Joe Stark" makalesinden çevrilerek uyarlanmıştır.
Bütün Makaleler
|
